Interview in T3A

ACTIVITEITEN VOORJAARFotos_Voorjaar_2019.html
 

Interview met een verpleegster.
In  Kijker 7 van de taalmethode zoemden de derdes in op de mens en zijn leefwereld.
Ze leerden over mensen in al hun diversiteit: over hun gewoontes, de feesten die ze vieren, wat en hoe ze eten, de hobby’s die ze hebben en de beroepen die ze uitoefenen. De leerlingen kwamen hierover veel te weten in informatieve teksten, ze hoorden erover in interviews.

In de trotsweek konden de leerlingen van T3A  een volwassene interviewen. Eerst werden in groepjes de vragen voorbereid.  Dit jaar werd de mama van Esthée bereid gevonden om de reporters van T3A te woord te staan. De mama van Esthée is al jarenlang  verpleegster op de kinderafdeling van het EZ in Zottegem.
Een beroep waar de kinderen graag wat meer wilden over te weten komen.
Hieronder lees je hun verslag.

Heb je altijd verpleegster willen worden?
- Ik wou van jongsaf  iets met kinderen doen en heb getwijfeld tussen onderwijzeres en verpleegster. Heb dan uiteindelijk voor verpleegster bij kinderen gekozen.
Welke studies moet je doen om verpleegster te kunnen worden?
- Na mijn middelbare school moest ik nog 3 jaar naar de Hogeschool. Momenteel is dat 4 jaar dat je nog na je middelbare school moet bijstuderen.

Waarom dragen jullie witte kledij?
- Dat is vooral omdat we herkenbaar zouden zijn en ook voor de hygiëne: vlekken op witte kledij vallen heel erg op en worden dus bij de minste vlek gewassen. Verplegend personeel werkt dus altijd in netjes gewassen kledij.
Zijn er nog andere kleuren van kledij die jullie dragen?

In het operatiekwartier draagt het personeel groene kledij en op de spoedafdeling dragen ze blauwe kledij.

Waarom dragen jullie soms een masker?
- We dragen soms een masker om ons te beschermen, om zelf niet ziek te worden maar ook om de patiënt niet ziek te maken.

Op welke afdeling werk je?
- Ik werk op de kinderafdeling. Daar liggen kinderen tot de leeftijd van 16 jaar.
Wat zijn jouw taken?
- ’s Morgens worden we eerst op de hoogte gebracht, van wat de voorbije nacht is gebeurd, door de verplegers die ’s nachts hebben moeten werken. Dan dienen we het eten op en gaan we, kamer per kamer, onze patiënten verzorgen en hun temperatuur opnemen, ademhaling controleren, hartslag meten en medicatie geven. ’s Middags dienen we dan terug het eten op, nemen we zelf een pauze en gaan terug nog eens in elke kamer controleren of alles in orde is. Dan komen andere collega’s ons aflossen. Die moeten we dan natuurlijk ook eerst briefen.
Wat vind je leuk aan je beroep?
- Ik vind heel leuk dat ik de zieke kinderen kan helpen. Als ze dan terug beter worden en naar huis mogen maakt me dat heel blij.
Wat is minder leuk aan je beroep?
- Het is niet zo leuk als een baby ligt te wenen en je niet goed weet waarom die weent. De baby kan het ook zelf niet zeggen hé. Het is ook niet zo leuk als iemand niet echt beter wordt. Dan kunnen de mama’s en de papa’s ook wel eens vervelend doen. Dat is ook niet zo leuk.
Ben je blij met wat je doet?
- Ja, ik ben heel blij met wat ik doe. Zieke kinderen helpen genezen maakt me heel blij.
Moet je ook ’s nachts werken?
- Ja, soms heb ik de nachtdienst, soms ‘de vroegen’ en soms ‘de laten’.
Moet je heel de tijd doorwerken of heb je ook pauze?
- We hebben een kleine pauze. Dan eten we onze boterhammen op en kletsen we wat gezellig met elkaar.
Moet je soms ook mee met de ambulance?
- Nee, wij blijven altijd op onze afdeling.
Ben je op je werk soms zenuwachtig? Indien ja, waarom?
- Ja, ik ben soms zenuwachtig als er iets niet direct lukt of als er iets ergs is gebeurd of als ik me moet haasten.
Zou je het beroep van verpleegster aanraden? Waarom wel? Waarom niet?
- Ik zou het zeker aanraden omdat je mensen kan helpen. Als je natuurlijk geen bloed kan zien, zou ik het niet aanraden.
Als afsluiter had Karen nog een filmpje mee. Daarop konden we zien dat de kinderen op haar afdeling met een echte kleine elektrische Tesla zelf naar de dienst radiologie mochten rijden. Dat was tof!
Dank u wel Karen, voor dit leerrijke interview.